• 6945042632       
  • psychonoitiki.diadrasi@gmail.com

Υπηρεσίες

Εργοθεραπεία

Η Εργοθεραπεία, είναι ένα επάγγελμα που ασχολείται με την προώθηση της υγείας μέσω της χρήσης σκόπιμων δραστηριοτήτων.

Ο κύριος σκοπός της είναι να βοηθήσει τα άτομα να επιτύχουν το μέγιστο επίπεδο λειτουργικότητας και ανεξαρτησίας σε όλες τις πλευρές της ζωής τους (World Federation Occupational Therapists, 1994).

Η παιδιατρική εργοθεραπεία, αφορά ένα τομέα πρακτικής του επαγγέλματος που παρέχει υπηρεσίες σε παιδιά όλων των ηλικιών. Έχει σκοπό να αυξήσει τη λειτουργικότητα του παιδιού στην καθημερινή του ζωή. Κύριος στόχος της παδιατρικής εργοθεραπείας είναι η πρόληψη, ανάπτυξη και αποκατάσταση της συμμετοχής των παιδιών στα καθημερινά τους έργα όταν αυτή έχει διαταραχθεί από οποιαδήποτε αιτιολογία.

Οι τομείς που παρεμβαίνει η εργοθεραπεία, είναι:

Κινητικός Τομέας

Αναφέρεται σε παιδιά που:

  • Δυσκολεύονται να αυτοεξυπηρετηθούν, δεν έχουν δηλαδή, ανάλογα με τη χρονολογική τους ηλικία, τις κατάλληλες δεξιότητες ώστε να φάνε μόνοι τους, να φορέσουν τα ρούχα τους, να πάνε στην τουαλέτα κτλ.
  • Εμφανίζονται αδέξια σε δραστηριότητες αδρής κίνησης (τρέξιμο, κουτσό, παιχνίδια με μπάλα κ.α.).
  • Έχουν δυσκολίες στην ισορροπία και πέφτουν εύκολα κάτω.
  • Έχουν κακή στάση σώματος.
  • Έχουν φτωχό έλεγχο σε λεπτές κινήσεις, δυσκολεύονται να χειριστούν μικρά αντικείμενα.
  • Δυσκολεύονται να ζωγραφίσουν μέσα σε πλαίσιο ή να κόψουν με το ψαλίδι.
  • Δυσκολεύονται να γράψουν, ο γραφικός τους χαρακτήρας είναι κακός (κάνουν πολύ μεγάλα ή μικρά γράμματα, είναι δυσανάγνωστα και ανομοιόμορφα).
  • Κρατούν αδέξια το μολύβι ή δεν μπορούν να το χειριστούν σωστά (το πιέζουν με δύναμη ή δεν βάζει καθόλου δύναμη).
  • Δυσκολεύονται να οργανώσουν το σώμα τους και τις κινήσεις τους στο χώρο.
  • Δεν έχουν αίσθηση του ρυθμού, δεν συγχρονίζονται όταν τρέχουν ή όταν χτυπάνε παλαμάκια.
  • Δυσκολεύονται σε κατασκευές (όπως τουβλάκια).
Physical activities for child during sensory integration therapy with professional therapist

Αισθητηριακός τομέας

Αναφέρεται σε παιδιά που:

  • Δείχνουν υπερβολική ευαισθησία στο άγγιγμα, σε ήχους ή και θορύβους.
  • Αποφεύγουν δραστηριότητες καθημερινής περιποίησης όπως χτένισμα, μπάνιο, λούσιμο, βούρτσισμα δοντιών κ.α.
  • Αποφεύγουν παιχνίδια που απαιτούν έντονη κινητική δραστηριοοίηση, δεν τους αρέσουν η παιδική χαρά και ενδεχομένως φοβούνται υπερβολικά μήπως πέσουν.
  • Ζητάνε συνεχώς ερεθίσματα (θέλουν να πιέζουν διάφορα αντικείμενα, ζητάνε διαρκώς κινητικά ερεθίσματα).

Αντιληπτικός – Γνωστικός τομέας

Αναφέρεται σε παιδιά που:

  • Δεν μπορούν να συγκεντρωθούν ή συγκεντρώνονται σε μία δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να μεταβούν σε άλλη.
  • Παρουσιάζουν υπερκινητικότητα.
  • Δυσκολεύονται να ακολουθήσουν προφορικές οδηγίες (απλές ή σύνθετες).
  • Έχουν φτωχή οπτική και ακουστική μνήμη.
  • Υπολείπεται ο χωροχρονικός προσανατολισμός.
  • Έχουν μειωμένη οπτική αντίληψη.
  • Έχουν δυσκολία αντίληψης χρωμάτων-σχημάτων-εικόνων.
  • Έχουν δυσκολίες στην οργάνωση και στη διαδοχή.
  • Δυσκολεύονται στη μάθηση νέων εννοιών.
  • Αντιστρέφουν γράμματα και αριθμούς, δεν αφήνουν διαστήματα μεταξύ των γραμμάτων και των λέξεων που γράφουν.
Physical activities for child during sensory integration therapy with professional therapist

Κοινωνικοποίηση – Κοινωνικές Δεξιότητες

Αναφέρεται σε παιδιά που:

  • Δυσκολεύονται να χειριστούν την ήττα τους στο παιχνίδι.
  • Δυσκολεύονται να ακολουθήσουν κανόνες.
  • Δυσκολεύονται να συνεργαστούν με άλλα παιδιά.
  • Δεν παίρνουν πρωτοβουλίες.
  • Δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν μη λεκτικά (βλεμματική επαφή, χειρονομίες, απόσταση κτλ).

Πως παρεμβαίνει ο εργοθεραπευτής:

  • Βοηθώντας το παιδί να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες εκπαιδεύοντας πώς να κάνει πράγματα με τις ικανότητες που έχει και προτείνοντας δραστηριότητες που θα βοηθήσουν το παιδί να βελτιώσει ή να διατηρήσει ικανότητες που έχει ή που είναι αδύναμες.
  • Προσαρμόζοντας τα υλικά που χρησιμοποιεί το παιδί. Ο εργοθεραπευτής μπορεί να κατασκευάσει ή να υποδείξει αλλαγές σε υλικά και εργαλεία που χρησιμοποιεί το παιδί ώστε να γίνουν πιο εύχρηστα.

Ο εργοθεραπευτής χρησιμοποιεί μπάλες, κορύνες, στεφάνια, δοκούς ισορροπίας, κορδόνια και χάντρες, ψαλίδια, χαρτιά,μπογιές και άλλα γραφικά μέσα για να βελτιώσει ή να καλλιεργήσει περαιτέρω την αδρή ή τη λεπτή κινητικότητα του παιδιού, την ισορροπία, τον αμφίπλευρο συντονισμό, τον οπτικοκινητικό συντονισμό, την προγραφή και τη γραφοκινητικότητα. Ακόμη, χρησιμοποιεί εκπαιδευτικό υλικό, παζλ, επιτραπέζια παιχνίδια για να αυξήσει τη συγκέντρωση και τη διάρκεια προσοχής ενός παιδιού προκειμένου να ολοκληρώσει την εκάστοτε δραστηριότητα αλλά και για να προάγει τη μνήμη (οπτική και ακουσστική), την κατηγοριοποίηση αντικειμένων, την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, τη διαδοχικότητα, τη στερεογνωσία και το χωροχρονικό προσανατολισμό. Επιπλέον, καλλιεργεί τις κοινωνικές δεξιότητες του παιδιού.

Λογοθεραπεία

Η Λογοθεραπεία, είναι η επιστήμη που ασχολείται με την πρόληψη, την αξιολόγηση, τη διάγνωση, τη θεραπεία και την επιστημονική μελέτη των διαταραχών λόγου, ομιλίας, επικοινωνίας, φωνής και μάσησης – κατάποσης σε παιδιά και εφήβους.
Με τον όρο «λόγο», ονομάζουμε οποιοδήποτε σύστημα χρησιμοποιείται για την αποκωδικοποίηση του μηνύματος στην επικοινωνία. Η γλώσσα είναι ο κοινωνικά αποδεκτός κώδικας προκειμένου να μπορούμε να αναπαριστούμε τις ιδέες μας.

 

Ο λόγος (ή γλώσσα), αποτελείται από τα εξής 4 είδη:

  • προφορικός λόγος,
  • γραπτός λόγος,
  • κινηματικός λόγος (κινήσεις χεριών, σώματος) και
  • οπτικός λόγος (εικόνες).

 

Είναι σημαντικό να εστιάζουμε στην ανάπτυξη του λόγου του παιδιού καθώς πολλές έρευνες δείχνουν να υπάρχει μεγάλη συσχέτιση δυσκολιών του λόγου με πιθανές συναισθηματικές δυσκολίες.

 

Οι δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσουν τα παιδιά, είναι οι παρακάτω:

  • Ανώριμος τρόπος ομιλίας.
  • Φτωχή φωνολογική ικανότητα.
  • Μη κατανοητή ομιλία.
  • Δυσκολία έκφρασης.
  • Μειωμένη ικανότητα ακρόασης.
  • Δυσκολία κατανόησης νέων λέξεων/εννοιών.
  • Δυσκολίες στο προφορικό λόγο.
  • Λάθη γραμματικής και συντακτικού.
  • Κατανόηση κειμένου.
  • Δυσκολία στον γραπτό λόγο.

 

Ο Λογοθεραπευτής, μέσω ειδικών δοκιμασιών (tests), λιστών παρατήρησης και καταγραφής στοχεύει στη συλλογή δεδομένων ώστε να σχηματίσει μια εικόνα της δυσκολίας του παιδιού. Στη συνέχεια θέτει τους βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους για κάθε παιδί ξεχωριστά και οργανώνει το ατομικό πρόγραμμα λογοθεραπείας.

 

Εργαλεία του Λογοθεραπευτή αποτελούν:

  • Ειδικές τεχνικές ενδυνάμωσης των οργάνων της παραγωγής ομιλίας / μάσησης / κατάποσης / αναπνοής.
  • Κατάλληλα επιλεγμένες και εφαρμοσμένες δραστηριότητες.
  • Στοχευμένες παρεμβάσεις στο περιβάλλον του παιδιού.

 

Πότε πρέπει να ανησυχεί ο γονιός;

  • Αν σας ακούγετε να μην μπορεί να προφέρει σωστά ένα συγκεκριμένο γράμμα ή ήχο.
  • Αν επαναλαμβάνει συχνά λέξεις ή τραυλίζει.
  • Αν σας προβληματίζει η ένταση, η χροιά ή η «ποιότητα» της φωνής του.
  • Αν είναι πάνω από 2,5 ετών και χρησιμοποιεί ελάχιστες λέξεις (συνολικά 15 με 20 λέξεις).
  • Αν οι υπόλοιποι δεν καταλαβαίνουν τι λέει.
  • Αν έχετε παρατηρήσει ότι το παιδί σας δυσκολεύεται να εκφράσει τις σκέψεις του εύκολα και καθαρά.
  • Αν δυσκολεύεται να ακολουθήσει τις απλές οδηγίες σας.

Συμβουλευτική Γονέων

Οικογένειες που αντιμετωπίζουν προβλήματα ανάπτυξης, μαθησιακά ή άλλες καταστάσεις σχετικά με το παιδί, εμφανίζουν συχνά δυσκολίες χειρισμού καταστάσεων που είναι πρωτόγνωρες και για αυτό προκαλούνται συχνά προβλήματα στη διαχείρισή τους. Τα προβλήματα αυτά συχνά οφείλονται σε άγνοια, παρανοήσεις, άρνηση ή/και διαφορετική στάση ανάμεσα στους γονείς. Επίσης, οι γονείς δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στο ρόλο του ‘δασκάλου’ κατά τη μελέτη στο σπίτι και αυτό προκαλεί καταστάσεις έντασης και αισθήματα ανεπάρκειας.

Η Συμβουλευτική Γονέων, έχει στόχο να ενδυναμώσει το ρόλο κάθε γονέα ώστε ο ίδιος να είναι σε θέση να βοηθήσει το παιδί να ωριμάσει συναισθηματικά και να αυτονομηθεί.

Αποσκοπεί στην ενδυνάμωση των γονέων αλλά και του παιδιού στην αντιμετώπιση καταστάσεων, την υπέρβαση των προβλημάτων και αποκατάσταση αρμονικών σχέσεων στην οικογένεια με την απόδοση του πραγματικού ρόλου σε κάθε μέλος της.

Αποτελεί βασική προτεραιότητα με στόχο την κατάλληλη και εποικοδομητική στάση τους απέναντι στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το παιδί/έφηβος.

Ψυχοπαιδαγωγικό Πρόγραμμα,

Η  έκφραση του συναισθήματος, η καλύτερη κατανόηση και διαχείρισή του είναι μία από τις βασικότερες εκφάνσεις στην ψυχική υγεία του ατόμου σε όλο το ηλιακό εύρος.

Το Ψυχοπαιδαγωγικό Πρόγραμμα, στοχεύει στην ενίσχυση του συναισθήματος, της βελτίωσης συμπεριφοράς και της κοινωνικής αλληλεπίδρασης του παιδιού. Έχει ως βασικό στόχο να δείξει στα παιδιά/εφήβους, τρόπους ώστε να διαχειρίζονται καλύτερα τα συναισθήματά τους. Η επίτευξη του στόχου γίνεται μέσω της καλύτερης κατανόησης των συναισθημάτων που εγείρονται στην όποια κατάσταση, από το ίδιο το παιδί. Σε ένα ασφαλές πλαίσιο δίνεται η δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης στο παιδί με κατάλληλα ηλικιακά μέσα (παιχνίδια κ.α.). Επιπλέον, μέσω συγκεκριμένων πλαισίων ο παιδοψυχολόγος δίνει τη δυνατότητα περαιτέρω ανάπτυξης του παιδιού, στο συναισθηματικό, γνωστικό και συμπεριφορικό τομέα. 

 

Μέσα στις ατομικές συνεδρίες το παιδί νιώθει ασφαλές να εκφραστεί, να αποφορτιστεί, να γνωρίσει και να υιοθετήσει νέες συμπεριφορές έκφρασης. Η συγκεκριμένη διαδικασία γίνεται μέσα από το διάλογο, το παιχνίδι, το role play (παίξιμο ρόλων) και άλλες τεχνικές και μεθόδους.

 

Στους εφήβους, η διαδικασία περιλαμβάνει κυρίως συζήτηση και ερωτηματολόγια έκφρασης προσωπικών απόψεων, ενώ συχνά χρησιμοποιούνται τεχνικές για την βίωση συναισθημάτων και τη διαχείριση καταστάσεων. Ενισχύονται να αντιμετωπίσουν τις καταστάσεις που τους προκαλούν άγχος, ένταση, νευρικότητα, θλίψη, φόβο και να ξεπεράσουν τα συμπτώματα αυτά κατανοώντας τη βιολογική τους επίδραση στον οργανισμό τους, καθώς και τη ψυχοθεραπευτική διαδικασία των ενηλίκων, καθώς συνήθως η αλλαγή επιχειρείται συνειδητά και γίνεται περισσότερο κατανοητή στους εφήβους από ότι στα παιδιά.

Η θεραπεία Συμπεριφοράς αποτελεί κομμάτι της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, βασίζεται στις θεωρίες της μάθησης και επικεντρώνεται στην τροποποίηση της συμπεριφοράς. Απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους με προβλήματα συμπεριφοράς (δυσκολία συνεργασίας, επιθετική συμπεριφορά, διαταραγμένες σχέσεις με την οικογένεια κτλ), αλλά και με συναισθηματικές δυσκολίες, χαμηλή αυτοπεποίθηση, συστολή κτλ. Επίσης, η ψυχοθεραπευτική διαδικασία απευθύνεται και σε παιδιά και εφήβους που αντιμετωπίζουν τραυλισμό, κρίσεις πανικού, άγχος και φοβίες, καθώς και σε ανηλίκους που αντιμετωπίζουν τραυματικές εμπειρίες (ατυχήματα, ασθένειες, πένθος κλπ).

Η παιχνιοθεραπεία είναι μία προσέγγιση της ψυχοθεραπείας, την οποία χρησιμοποιεί ο παιδοψυχολόγος. Στοχεύει στη βοήθεια των παιδιών και εφήβων μεταξύ 3 με 18 ετών ως προς την εξερεύνηση του εαυτού τους. Επίπλέον, βοηθά σημαντικά και στην έκφραση απωθημένων σκέψεων και συναισθημάτων. Τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να αποστασιοποιηθούν από τα βιώματά τους, αντιμετωπίζοντας ως εκ τούτου πιο ψύχραιμα τις τραυματικές εμπειρίες. Ενθαρρύνονται μέσω του παιχνιδιού στην ενδοσκόπηση, στη διαχείρηση συγκρούσεων, εντάσεων, φόβων, ανασφαλειών, άγχους καθώς και άλλων ψυχοσυναισθηματικών δυσκολιών. Καθώς γίνεται χρήση παιχνιδιού, τα παιδιά δεν καλούνται να εξήγησουν τι τα απασχολεί. Αντίθετα το χρησιμοποιούν με βάση τον δικό τους ρυθμό και ανάγκες, ώστε να εκφράσουν συμβολικά τις καταστάσεις που τα προβληματίζουν.

Ειδικό Μαθησιακό Πρόγραμμα,

Το Ειδικό Μαθησιακό Πρόγραμμα, αφορά αμιγώς σε μαθησιακούς στόχους. Η βάση για την παρέμβαση του Ειδικού Παιδαγωγού, είναι καταρχήν η διαπίστωση των μαθησιακών δυσκολιών του μαθητή που θα αξιοποιηθούν στην προσαρμογή της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Στη συνέχεια πραγματοποιείται αξιολόγηση των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών που παρουσιάζει ο μαθητής αλλά και του πλαισίου παροχής της εκπαίδευσης, με στόχο την διαπίστωση της ανάγκης προσαρμογών στο περιβάλλον, τα μέσα, τις διαδικασίες και τους στόχους εφαρμογής του αναλυτικού προγράμματος εκπαίδευσης. Επίσης, αξιολογούνται οι δυνατότητες του οικογενειακού περιβάλλοντος στην παροχή βοήθειας στη μελέτη και προτείνονται λύσεις.
Επίσης, ο Ειδικός Παιδαγωγός σε συνεργασία με την διεπιστημονική ομάδα, αξιολογεί την σχολική ετοιμότητα (κυρίως για τη μετάβαση στο Δημοτικό), προτείνει και εφαρμόζει ατομικό πρόγραμμα με στόχο την καλύτερη δυνατή προετοιμασία για την εκπαιδευτική ένταξη του παιδιού.

Στις περιπτώσεις μαθητών που παρουσιάζουν ειδικές μαθησιακές δυσκολίες στην ανάγνωση, την γραφή, τα μαθηματικά ή άλλου τύπου, εφαρμόζονται ειδικά προγράμματα αποκατάστασης και εναλλακτικές μέθοδοι εκπαίδευσης με στόχο την μείωση των μαθησιακών ελλειμμάτων.

Τα παιδιά με δυσκολίες στη μάθηση, μπορεί να παρουσιάσουν συνοδές – δευτερογενές συναισθηματικές δυσκολίες, αν οι μαθησιακές δυσκολίες δεν διαγνωστούν και δεν αποκατασταθούν έγκαιρα.
Το παιδί μπορεί να βιώνει έντονο άγχος και να το σωματοποιεί (πόνοι στο κεφάλι, στην κοιλιά κτλ), να έχει φοβίες, να αισθάνεται κουρασμένο και να παρουσιάζει αδυναμία συγκέντρωσης, να έχει πεσμένη διάθεση, μειωμένη όρεξη, δυσκολία στον ύπνο ή αντίθετα να κοιμάται υπερβολικές ώρες, να βλέπει εφιάλτες, να βιώνει συναισθήματα κατωτερότητας με αποτέλεσμα να απομονώνεται κοινωνικά και να κυριαρχούν αισθήματα μοναξιάς. Επίσης, μπορεί να εκφράζει άρνηση στη σχολική προέλευση, στη μαθησιακή διαδικασία, να εκφράζει συναισθήματα θυμού, επιθετικότητας και να λέει ψέματα.

 

Κοινές μαθησιακές δυσκολίες, είναι οι εξής:

  • δυσκολία στην ανάγνωση και/ή τη γραφή,
  • προβλήματα με μαθηματικές δεξιότητες,
  • δυσκολίες στη μνήμη,
  • προβλήματα διατήρησης της προσοχής.
  • δυσκολία στο να ακολουθεί οδηγίες,
  • φτωχή ικανότητα συντονισμού,
  • δυσκολία με έννοιες που σχετίζονται με τον χρόνο,
  • προβλήματα στην οργάνωση.